Α.Π.Ε.Χ.Θ.

Ωραια...στεκεσαι και κοιτας τον τοιχο.Ομως, σε εκεινο το σημειο  η απολυτη μινιμαλια του τοιχου σε θολωνει και ετοιμαζεσαι να πεταξεις
το μπαλάκι.Το δεχεσαι για ακομα λιγο και στο τελος ξεσπας...εξφενδονιζεις στην ουσια τη σφαιρα π κρατας και αυτη γυριζει με την ιδια ταχυτητα πισω
σε εσενα(δν θυμαμαι τη λεξη)...Α! και τωρα π εγραψα ταχυτητα....μου θυμιζει το φαινομενο στη Φυσικη...ΔΡΑΣΗ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ (2ος νομος του Νευτωνα)
Βασικά ξες κατι? Θα το παρομοιασω!Θα το παρομοιασω με τον ανεκλπηρωτο ερωτα...ΝΑΙ! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ! Ο Νευτωνας ηταν ερωτιαρης!χαχαχα...οχι δεν
εννοουσα αυτο.Στην ουσια, οσο περισσοτερο δωσεις ολη σου τη δυναμη-ενεργεια απο την αρχή, αλλο τοσο αυτη θα σε πληγωσει με την ιδια δυναμη η αντιδραση
αντιθετα, ομορροπα.Ε, και? Τι θα ζησεις να Θυμασαι αργοτερα? Ζηστο...ειναι ενα τεραστιο ρισκο...ομως οπως εχς ξαναπει....η ζωη ειναι καρδιογραφημα....με τα πανω και τα
κατω της.Και γαμαει! Οβερντοουζ αδρεναλινης! Ακριβως οπως οταν πεφτεις απο το πιο ψηλο ρολερκοαστερ.ΠΕΤΑΣ! Ζεις!!
Τι  γινεται ομως οταν δν ανταποκριθει ο τοιχος?εστω λιγο να ραγισει-νιωσει.ΤΙ? Ε, την ξαναπετας! χαχα...Υπεροχο!Ξανα και Ξανα! Ε ναι ρε συ!
Πονάς πολύ με τα απο πολλές φορες... αλλα φτιαχνεις σημαδια! Ομορφαινεις!Ζεις (ξανα)!Ευχεσαι βέβαια στις μεγαλες στιγμες να επιανε και να ενιωθε
Λες κριμα χανει....και προχωρας εννοειται...Εξαλου αν ειναι οντως για εσενα...θα φανει στο τελος .. Γιατι θα γυρισει ο τροχος...θα γαμησει
ο φτωχος...Και αν κολλησει ο τροχος ...θα γαμαει ΣΥΝΕΧΩΣ!!! Πινε και ρουφα τη ζωη..Αγαπησε, Πονεσε, Ερωτευσου,Χτυπησε,Θολωσε!ΑΠΕΧΘ!Η οργανωση μου!
ΑΠΕΧΘ ΑΠΕΧΘ ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΠΕΧΘ(τουπε)! Το συνθημα μας!χαχαχα
Λοιπον για να μην μακρυγορώ...Εσυ ο (τοιχος)που το διαβαζεις αυτη τη στιγμη....καταλαβε τι καλυτερο θες για τον εαυτο σου και τι εχεις
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΟΥ! ΞΥΠΝΑ και ασε τα φουμαρα και τις δηθενιες! η πραγματικη ζωη και χαρα εως και ευτυχια....ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΡΕΙ?! ΕΥΤΥΧΙΑ...ΤΙ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΗ
ΛΕΞΗ? ΑΓΑΠΗ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!αυτα προασπιζει αυτο που και καλα υποστηριζεις...τωρα παρενθεση....(ποσο μιζεροικαι αναξιοπρεπεις αυτοι που υποστηριζουν ψευτικα
το κατι που δεν ξερουν καν τι ειναι στη ουσια..ανιδεοι)....Τελος να ολοκληρωσω σε ολους εσας....Λιβ φαστ νται γιανγκ! ΦΙΛΙΑ! τα λεμε
συντομα...ΑΛΗΘΕΙΑ!

Είναι αστείο...δεν

Οτιδηποτε για να ειναι αστειο....πρεπει απλα να βασιζεται στην ειλικρινια.σκεψου σε μια κωμωδια....μια καλη κωμωδια, το 90% των στοχευμενων-ξεκαρδιστικων αστειων ατακων πατουν στη ειλικρινια.Σε κατι  δηλαδη καθημερινο που ολοι μας βιωνουμε, αλλα μονο αυτος που θα τολμησει και να το πει αλλα και να το παραδεχτει ειναι ο πραγματικα αστειος.Στη σκηνη μιας κωμωδιας, και οχι μονο(για να μην μιλουμε μονο για κατι συνηθισμενο) αλλα και της ιδιας της ζωης μας. Πολλες φορες δεν παιζει μονο ρολο το πως το λες 'η το ποσο προσπαθεις (με μομφασμους,μυκηθμους κ' επιφωνηματα) να φανεις αστειος, γιατι τις περισσοτερες φορες εισαι αστοχος κ' κρυος.Παιζει ρολο φυσικα το τι λες,ακομη και με τον πιο ξενερωτο τροπο...αν ειναι ειλικρινεστατο,τοτε θα φανει και θα αποτυπωθει ως αστειο.Απο του μικρου βαθμου εως και του μεγαλυτερου κ' μεγιστου εντελη, απο το πιο soft μεχρι το εντελως καφρικο, απο το πιο minimalistico εως το εντελως καλαισθητο, το αστειο αξιζει να κατηγοριοποιηθει  μονο κ' μονο εαν βασιζεται στην ειλικρινια.Ουτως ή αλλως δεν ειναι αστειο για να κατηγοριοποιηθει κι'ολας, εφοσον δεν ειναι η ιδια η αληθεια.Γιατι παντα η αληθεια οδηγει σε κατι αστειο, ,ε τον πιο δυσκολο τροπο να ερμηνευτει....η αληθεια ειναι παντα αστεια στο τελος. Με μοναδικη,ομως, διαφορα τον χρονο που χρειαζεται να φανει αστεια, αναλογα φυσικα τον εγκεφαλο που την δεχεται κ' υστερα την επεξεργαζεται. Οσο περισσοτερα ξερεις ή οσα περισσοτερα εχεις ζησει ή οσα περισσοτερα εχεις δει ή οσα περισσοτερα εχεις νιωσει ή ολα μαζι........τοσο περισσοτερο γρηγορα θα γελασεις.Αν δεν γελασεις εστω κ' οταν ειναι πολυ αργα τοτε εισαι απλα ενα τιποτα κ' πρεπει θανατηφορα να εξελιχθεις...να ανεβεις εσωτερικα level. Αν καταφερεις και γελασεις αληθινα(οχι απαραιτητα) με οτιδηποτε τραγικο για τους υπολοιπους...τοτε συγχαρητηρια...εισαι πραγματικα στην καλυτερη για εσενα εσωτερικη σκαλα κ' μαλιστα στο ψηλοτερο σκαλι.Και αν γελας με ολα...μα ΟΛΑ ομως....τοτε εισαι τελείως....ΤΕΛΕΙΟΣ.

Τελεία

Οκ…όλα αυτά τα δημώδη που κυκλοφορούν και εισακούγονται από την βρεφική  μας ηλικία τα θεωρώ πραγματικα…σαχλαμάρες. Όμως guys……ο κόσμος μας είναι όντως μικρός... τόσο που δυσκολεύεσαι  απίστευτα να οριοθετήσεις  τις (προσωπικές του καθενός) συντεταγμένες. Αποτελεί κάτι σαν ένα ατομικό ενεργειακό  πεδίο  μεγάλης  εμβελείας ‘’μαγνητίζοντας’’ κοινές  καταστάσεις, συμφέροντα,  συμπεριφορές, παρελθόντα, ακόμη και εικονικά σημάδια (ναι,το χω ζήσει και αυτό). Μοιάζει με ένα σχολικό προαύλιο, δημοτικού σχολειού κιόλας ,παρομοίωση που παραπέμπει  στην αμάθεια-έκπληξη  της παιδικής ηλικίας στο άγνωστο. Ένα  σχολικό  προαύλιο  λοιπόν που περιβάλλει εμάς σαν μαθητές του που με διαφορετικές νοοτροπίες και αντιδράσεις ,αντιλαμβανόμαστε μετά από λίγο( δεν χρειάζεται πολύ φαιά ουσία) και καταλήγουμε τελικά σε κοινούς παρονομαστές με διαφορές μεταβλητές. Γιατί έτσι το αντιμετωπίζουμε όταν το αντιλαμβανόμαστε και καλώς ή κακώς με τον ίδιο ενθουσιασμό κάθε φορά. Αν ανέβουμε σε πτήση ενός αεροπλάνου και κοιτάξουμε (εγκεφαλικά) με προσοχή  κάτω στο έδαφος  θα τον διακρίνουμε σαν μια τελεια….κι όμως τέλεια. Κάτι δηλαδή σαν ένα μη γονιμοποιημένο  ωάριο .Σκεφτείτε τι γίνεται όμως αφού γονιμοποιηθει…και που καταλήγει  επίσης. Μεγαλώνει  μέχρι  να φτάσει σε εκείνο το σημείο όπου θα βγει ξανά σαν ένα ενιαίο σύνολο.  Έτσι λοιπόν μέρα με την μέρα εγώ προσωπικά γουστάρω όλο αυτό το τριπάκι της τελείας όπως ονομάζω γιατί με βοηθού να μην νιώθω ξενη….μην παρεξηγηθω….οχι διαφορετικη…ΞΕΝΗ. Σ’ΑΦΗΝΩ ΝΑ ΤΟ ΝΙΩΣΕΙΣ.

Ανακύκλωση

Καθε μερα...καθε φορα που πεφτει μια σταγονα απο τα κεραμιδια.....καθε φορα που  φορας την αγαπημενη σου μπλουζα....καθε φορα που σβηνεις το φως του δωματιου για να κοιμηθεις και καθε φορα που ενα χτυπος του δευτερολεπτου φτανει στο αυτι σου....εκατομυρια σκεψεις και συλλογισμοι περνουν με ηλιγγιωδη ταχυτητα το μυαλο σου.Αλλοι ειτε για να μεινουν κανοντας οικιοθελως μια αργοσχολη σταση στο συνειδητο σου ...αλλοι μια λιγοτερο οδεινηρη διαπερνωντας το σωμα σου με ενα αισθημα ριγους και αλλοι απλα  απερισκεπτα περνουν χωρις καμια ιδιαιτερη προσοχη.Οι πρωτοι ομως ειναι και οι περισσοτερο καταστροφικοι.Παρασιτουν στον νου χωρις ποτε να γνωριζεις το ποτε θα εξαφανιστουν... απλα πρεπει να υπομενεις και να λυσομαχας για την σωστη διαχειρηση τους.Ετσι λοιπον , κανεις σαν μια ‘’οντισιον’’ για το ποια ή ποιες οριμενες φορες απο τις αμετρητες εναλακτικες θα σου φανουν χρησιμες ωστε να τις εξωτερικευσεις σε ενεργιες.Γιατι ειναι κατι σαν νομος....οτι οποιαδηποτε ,δηλαδη, ενεργεια και αν διαπραξεις ειναι μαθηματικο δεδομενο οτι θα περασει εστω και αστραπιαια σαν μια εναλακτικη απο τον εγκεφαλο σου.Αυτη η ενεργεια λοιπον μπορει πολυ απλα να καταληξει σε 2 ''γενικες'' συνεπειες.Ειτε αυτη που ειχες πλασει ακριβως στο νου σου και δεν μπορεις να το συνηδητοποιησεις απο την ευφορια που νιωθεις μεσα σου , ειτε απλα σε κατι διαφορετικο.Δυστηχως.....ειναι ελαχιστες οι πιθανοτητες να βγει η πρωτη.Γιαυτο και οι περισσοτεροι απο εμας που σιγουρα εστω και μια φορα(γιατι ειμαι αισιοδοξη) βρεθηκαν  στη θεση της δευτερης,αγκωμαχουν .Συνεπως, οπως αρκετοι απο εσας καταλαβατε,το μυαλο μας λειτουργει σαν μια διαδικασια ανακυκλωσης που μεσα απο διαφορες επεξεργασιες η σκεψη μετατρεπεται σε ενεργια...η ενεργια σε συνεπεια και η συνεπεια ξανα σκεψη μαζι με συναισθηματα ομως αυτη τη φορα(συνδυασμος αρκετα καταστροφικος).Τα συναισθηματα λοιπον ερχονται απεξεργαστα απο ενα αλλο μερος του σωματος μας ...τη καρδια. Το μυαλο ομως και η καρδια ειναι δυο τελιως αντιφατικα οντα...που ουτε σε κανενα παραλληλο του παραλληλου κοσμου δεν θα συνεργαστουν.Και τελικα δημιουργειται η ψυχοφθορα εσωτερικη συγχηση που ο καθένας απο εμας γνωριζει.Το τείχος, λοιπον,που οριοθετεί τη λογική(νους) με το συναισθημα(καρδια) μας ειναι τόσο αδυναμο και ευθραυστο που θέλοντας ή μη.... γλιστράμε ,καταληγουμε σε ενα απο τα δύο στρατοπεδα και συνεπώς ακολουθούμε το δρομο που εχει δρομολογηθει σε καθένα απο αυτα. Αν λοιπόν γίνει κατι τετοιο,σε αντίθεση με την επιστροφη πανω στο τειχος(οσο επωδυνη και αν ειναι), η ‘’αλλη’’ πλευρα καταληγει 2^η. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν?.....να σπαταλήσουμε λιγη περισσοτερη ενεργεια και ανασα απο την αρχη και τελικα να εχουμε ενα μαλακο και αισιο τελος? Η’ να αφήσουμε στην ακρη τον πονο... 4πλασιο αυτη τη φορα για το τέλος?Γιατι ό,τι και να διαλεξουμε ο πόνος και οι επιπτωσεις ειναι το ίδιο οδεινηρα.Εκτος αν ανεβουμε ψηλά και  διαχειριστούμε ετσι πολυ ποιο ευκολα, οπως προανέφερα.Δυστυχώς ή ευτυχώς ειναι περισσοτερο γλυκα απο ‘’κατω’’. Και είμαι πολύ γλυκατζού...σιγουρα τωρα δυστυχώς.

Αδικία

 Αδικια....χαχ!....ποσές φορες την εχω ζησει αυτη τη λεξη μεχρι το μεδουλι.Ειναι σαν να θες να ουρλιαξεις και ομως κατι σαν ενα τεραστιο δωματιο με ηχομονωση γυρω σου,εμποδιζει να ακουστεις.Γιατί??Ενα αιωνιο γιατι στοιχειωνει τις μερες ολων μας....γιατι ολων μας? Γιατι το πιστευω πραγματικα οτι ο καθενας μας κουβαλα το δικο του σταυρο και εχει ζησει την απογοητευση ως τα ζωτικα του οργανα.Ο καθε ανθρωπος (μ'ολη τη σημασια της λεξης) αισθανεται κατι να τον πνιγει μεσα του....κατι να του γαντζωνει τη ψυχη που με νυχια και με δοντια θελει να βγει....να αναπνευσει...να πεταξει.Και ετσι προσπαθει με καθε σκεψη και μεσo να επιτυχει το στοχο του.....δηλαδη τη λυτρωση της ψυχης του και συνεπως του ιδιου του εαυτου.Ετσι συνεχιζει στον κοσμο μας ή σε εναν παραλληλο δικο του επικοινονωντας ομως με τον πρωτο και ετσι συνυπαρχει θετοντας ή οχι τους δικους του ορους.Πολλες φορες ομως σε '' πιανουν οι πονοι''....οπως σε μια εγκυο γυναικα που ασθανεται πονους και σφαδαζει απο τα χτυπηματα του βρεφους που κουβαλα ετσι και στον καθενα μας απο τα χτυπηματα της καρδιας που σφυροκοπουν ολο μας το ειναι.Δεν ειναι δεδομενο οτι σ΄ολους εκδυλωνεται το ιδιο.....ο καθε εξαλου ανθρωπος ειναι ενα διαφορετικο βιβλιο.Το σιγουρο ειναι ομως ειναι οτι ποναει το ιδιο.....Και ετσι προχωρας ευθεια βαριανασαινοντας...τα ποδια πηγαινουν μονα τους...ο νους μας αδυνατει να συχρονιστει....δεν το δεχεται αλλα το αποκρουει.Ειναι σαν ενα κοριτσακι που κοιταει τη βιτρινα με μια πανεμορφη κουκλα και εχοντας ολα τα απαραιτητα εφοδια να την αποκτησει, απλαδεν γινεται....ετσι θα παρομοιασω λοιπον την λεξη αδικια...με ενα 6χρονο...Γιατι οσο μυαλο απλο εχει τοσο εξυπνη ειναι παραλληλα.Ολοι τη μισουμε και ομως ολοι  την εχουμε διπλα μας γιατι εχει και ενα καλο....μας ΄΄ωριμαζει΄΄.Στο κατω κατω καθε εμποδιο για καλο δεν λενε?Συνεπως δεν υπαρχει κανενας λογος να την φοβομαστε....για το πιστευω πραγματικα οτι ό,τι και να γινει...στο τελος εμεις θα βγουμε νικητες....γιατι η ΑΓΑΠΗ ειναι πολυ περισσοτερο ισχυρη.....Νιωστε την και δεν θα χασετε....αυτο θα κανω και εγω... Α! και για να μην ξεχασω ενα στιχακι που θεωρω προσωπικα οτι κολλαει....΄΄Ας αφησουμε τους εγωισμους και ας κοιταξουμε λιγο τουσ εαυτους μας!΄΄ Αυτο θα κανω και γω....φιλια! ;-)

Περίγυρος

Μερα με τη μερα νιωθω οτι ανακαλυπτω νεους κοσμους που ποτε δεν φανταζομουν....πιο δυνατους και περιπετειωδης....Κοσμοθεωριες και ψυχοσυνθεσεις απο γνωριμους μου ανθρωπους και μη.Μαρεσει που οσο περνα ο χρονος τοσο γεμιζω....και παλι ομως νιωθω οτι δεν ξερω τιποτα.Αισθανομαι ενα τεραστιο κυμα γεματο με ιδεες,τροπους και αντιληψεις να ερχεται κατα πανω μου....δεν ειμαι σιγουρη ομως αν ξερω ''κολυμπι''.Ξερω οτι ομως κρατω  γερα την αναπνοη μου ;) .Το σιγουρο ειναι οτι οι γυρω μου ειχαν,εχουν και θα εχουν να παιρνουν απο εμενα. Νεα γεγονοτα κατακλιζουν τα μερονυχτα και το ενα πεφτει  πανω  στο αλλο  σαν ντομινο.Πνευματα ετοιμα να δεχτουν την οποιαδηποτε ανταλλαγη συναισθηματων και αντιμετωπισεων.Πνευματα τοσο διαφορετικα μεταξυ τους που ουτε σε εναν παραλληλο του παραλληλου κοσμου δεν θα επικοινωνουσαν.....και ομως για καποιο ασυληπτο τροπο ,συνυπαρχουν.Το πως και το γιατι?Ουτε και εγω τα γνωριζω...και αυτο ειναι που με γοητευει περισσοτερο....γιατι απλα μπορουμε! Για ολους μας υπαρχει μια χρυση τομη που δεν μας καθιστα μονους.Και συνεχιζουμε ακαθεκτοι!Αυτη η αλυσιδα που ενας κρικος της αν σπασει διαλυονται ολοι και ολα.Ο καθενας μας εχει παντα να πει και να προσφερει κατι διαφορετικο στον καθενα μας και σε ολους συγχρονως....Το καλυτερο της υποθεσης ομως ποιο ειναι?.....η αλληλουποστηριξη...οποιος απο εμας παει να πεσει.....καποιος-οι ή ολοι μας θα τον ''κρατησουμε'' γερα με οποιοδηποτε μεσο και δυναμη....για να μην σπασει η αλυσιδα οπως προανεφερα.Το ηθικο διδαγμα λοιπον ειναι οτι ειναι τεραστιο σφαλμα να βρεθει καποιος εκτος της αλυσιδας....γιατι θα αναλωθει και στο τελος θα ''σαπισει''.Κανεις λοιπον απο εμας δεν αξιζει τετοια πλοκη.....ετσι δεν ειναι? ;D

Αναθεώρηση....

Και ο καιρος περνα.....τρεχει αγκομαχωντας να προλαβει.....τι να προλαβει ομως?...Μερα με τη μερα νιωθω να αλλαζω 600 αντιδρασεις και συμπεριφορες.....Πριν μια βδομαδα ημουν αλλη απο αυτο που ειμαι τωρα και παει λεγοντας εδω και χρονια....και η μαλακια ειναι οτι δεν μπορω με καμια δυναμη να το ελεγξω...φοβος,χαρα,γαληνη,ανασφαλεια,στασιμοτητα,ανεπαρκεια.Ενα ατελειωτο νεφος και συγχηση στο νου.Μπερδεγουει που λενε...Ρουφαω με ολες μου τις δυναμεις αυτα που με αγγιζουν....αλλα δεν τα χειριζομαι οπως πρεπει.Αν νιωθω μονη?Αυτο πρεπει να το καταλαβεις....οχι να ρωτας.Θα σου πω μονο αυτο....ΚΕΝΟ! Μια απεραντη τρυπα....που ολο και μεγαλωνει....δεν μπορεις με κανενα μεσο ομως να τη κλεισεις....Ποτε μη λες ποτε ομως δε λενε?ε????? Το μονο που θα θελα ειναι προστασια.....αυτη τη προστασια που δεν ενιωσα απο κανενα θνητο και θεο μαζι.Ομως ζηταω υπερβολες και το ξερω.Και δεν προκειται ποτε να στο ζητησω-απαιτησω.Γι’αυτο και αναλωνομαι καθημερινα με αυτα που θεωρει,η οποια επουρανια δυναμη, οτι αξιζω ή οχι.Δεν γινεται ομως και τοσοοοοοο......μα τοσοοοο....μπορει να γινει και λιγο καλυτερο.Και σ’αυτο δεν ειμαι υπερβολικη.Υπερλογικη ειμαι.Δυστυχως ...δυστυχως ομως....απο παντα το εχω και θα το εχω μεχρι να φυγω....ποιο? Εγω= ενα φρουτο που απο εξω ειναι αδυνατο να το δαγκασεις λογω της σκληροτητας του....και απο μεσα τοσο ρευστο που λιωνει πριν επιχειρησεις να το αγγιξεις. Αλλο δειχνω και αλλο ειμαι.Φοβαμαι ομως.....παρα πολυ.Και ετσι απλα σιωπαινω.Γιατι θελω να ζησω.....και να προχωραω με το κεφαλι ψηλα αντιμετωπιζοντας με τον ανυπερβλητο εαυτο μου το εξω.....και το κανω με επιτυχια.Εγγυημενο.Δεν με χαλαει ομως.....γιατι μου βγαινει απο μεσα μου και αυτο.Αλλα δεν ειναι ΜΟΝΟ αυτο το λαιφ.Γιατι τα γραφω ολα αυτα?Απλα θα θελα να με γνωρισεις.Εσυ που απλα καθεσαι στη καρεκλα σου ηρεμος-η.Γιατι ομως?Ξες κατι? Το νιωθω πλεον....ότι οτιδηποτε θελησω.....με καποιο παρομοιο-εμμεσο-περιεργο τροπο....θα πραγματοποιηθει.Οσοι με γνωριζουν απο κοντα θα πουνε κατι του στυλ....καλη κοπελα....γλυκια....τρελαρα....που μεταδιδει χαρα και θετικη ενεργεια.....Στον εαυτο μου ομως δεν δινω τις συμβουλες που δινω στους αλλους.Και καιγομαι :p .Μηπως θες να γινω κατι που σ’αρεσει?Η’ μηπως θες απλα να με καταστρεψεις?μμμμ?Αν θελεις παντως να εκδικηθεις για κατι μπορω απλα να ειμαι μαζι σου και οχι απεναντι.Δεν θελω να με φοβηθεις.Τελος παντων....αερολογιες....για εσας ισως....για εμενα? Για εμενα?.............Μαλλον και για εμενα γιατι ειναι βαρια.....Η αληθεια ποναει ομως δεν λενε?Και για το τελος.....ολα οσα εγραψα παραπανω δεν σημαινει οτι ισχυουν....απλα ετσι φαινονται....Καλημερα!ξημερωνει μια καινουργια μερα αυριο! Που να φροντισουμε να ειναι ακομα καλυτερη απο τη σημερινη!Για εμενα στανταρ θα ειναι! :D

Επιτέλους....

Και εκεί που πέφτεις και περιμένεις…..ξαφνικά μια λάμψη διοχετευει τη ψυχη σου με ζωντανια….Συνηθως γραφω ένα κειμενο όταν δεν αισθανομαι υγιείς…..ψυχικα υγιείς…..και πιστευω το καταλαβατε από τις ημερομηνιες ότι εχω καιρο να πεσω τοσο….αλλά αυτή τη φορά ενώ το νιώθω .…ναι το νιώθω!….ότι μπορώ να ξαναγελάσω και να ξαναγελάσω……κι όμως εχω την ανάγκη να εκφραστώ…..Λοιπόν….λένε ότι ‘’ο θεός αγαπά τον κλεφτή,αλλά αγαπά και τον νοικοκύρη’’……..το πιστευω γιατί νιώθω ότι το ζω….αφού έβλεπα τις γύρω υπάρξεις να στέκονται από μονοί τους και να φαίνονται πραγματικά….και εγώ απλά να υπάρχω διπλά τους και να κρέμομαι σαν ξεκούμπωτο πουκάμισο στο σώμα….κι’ομώς βρέθηκε μια δύναμη και για εμένα τον ‘’νοικοκύρη’’….γιατί όπως λέει το τραγούδι των anathema….. it must have been an angel…who counted out the time…yes it must have been an angel…who raised a…knowing smile’’.Νιώθω ότι πραγματικά υπάρχει μια ανώτερη δύναμη….ένα ανώτερο ον….ένας θεος,θα το ονομασω….που κινει τα πραγματα όπως αυτος θεωρει πρεπον…απλά δεν θεωρω ότι αυτός ο θεός είναι χριστιανός. Και εκεί που νιώθεις ότι έχεις γίνει λίπασμα για τα ζώα….ΞΑΦΝΙΚΑ….εμφανίζεται κάτι ή μάλλον κάποιος και έτσι ο θεός σου δείχνει ότι δεν σε ξέχασε, ότι και εσύ αξίζεις το καλύτερο για εσένα….και ότι μαζί του μπορείς να τα καταφέρεις…σαν φύλακας άγγελος ένα πράγμα….μονό που βρίσκεται στη γη.Ξερετε όμως ποτέ με θυμήθηκε ο θεός?....όταν…..αγάπησα εμένα…..γιατί μονό αν σεβαστείς τον εαυτό σου…θα έρθει η λύτρωση….είναι δύσκολο πολλές φορές…αλλά όταν τα καταφέρεις θα με θυμηθείς .Όταν αγαπάς τον εαυτό σου και τον φύλακα άγγελο σου….μονό τότε θα ολοκληρωθείς μέσα σου. Μια στιγμή μπορεί να χαρίσει φοβερά συναισθήματα….2-3 λέξεις στη σειρά μπορεί να σε κάνουν να νιώθεις δυνατός για 2-3 χρονιά…Πραγματικά νιώθω κάτι ανώτερο μέσα μου…σαν να βρήκα το λιμάνι μου…σαν πραγματικά να ορθέ μια δικαίωση, γιατί πραγματικά ο καθένας μας αξίζει κάτι όμορφο στη ζωή του και ότι χωρίς αυτά τα γλυκά θαύματα η ζωή μας θα ήταν απλά ένα καρδιογράφημα….μονότονη και με σκαμπανεβάσματα. Νιώθω μια συγκίνηση αυτή τη στιγμή που γραφώ και μια φωνή μέσα μου να φοριέται επίμονα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ…..εισακούστηκα .Τελικά την είχα παρεξηγήσει τη ζωή…..είναι πανέμορφη...ο ανθρωπινος νους την ασχημαινει.

Μοναξια....

Σου χει τυχει ποτε να μην σαρεσει τπτ απο τη ζωη σου??? να εχεις φτασει στο σημειο να πεις δεν την θελω αλλο τετοια πουτανα ζωη....σε ολους μας εχει συμβει να θελουμε να κλειστουμε μονοι μεσα σε ενα μουντο και σκοτεινο δωματιο ακουγοντας δυνατα τη μουσικη και να προσπαθουμε να μην καταρευσουμε απο τις σκεψεις και τα συναισθηματα....το ασχημο δεν ειναι να το κανεις.....το ασχημο ειναι να κανεις μονο αυτο.Η αγαπη ειναι τοσο δυνατη που μπορει να σου επιφερει καταστροφικες συνεπειες.....προσπαθουμε μερα με τη μερα να σταθουμε στα ποδια μας και να διασχισουμε τη γεφυρα.....ομως ειναι πολυ δυσκολο να φτασεις στην απεναντι οχθη της λυτρωσης....θελουμε μονο εναν ανθρωπο διπλα μας....πραγμα αδυνατο να επιτευχθει....αναρωτιεστε γιατι χρησιμοποιω πληθυντικο....γιατι νομιζω οτι δεν ειμαι η μονη σαυτον τον αχαρο πλανητη.....πρησμενα ματια απο το κλαμα.....καμενα χερια απο τα τσιγαρα....και αδιεξοδος....τι να κανεις?να κανεις αυτο που θελεις ή αύτο που πρεπει? 2 λεξεις που απεχουν μιλια μεταξυ τους και συχρονως ειναι κολλημενες σαν τσιχλα στα μαλλια......Η φαντασια μας οργιαζει και ομως επανερχομαστε ξαφνικα σαν ρευμα εκει που βρισκομαστε......και πεφτεις......δεν υπαρχει πιο κατω απο αυτο.....πιστεψτε με.Δεν υπαρχει τπτ στο κοσμο που να σε ξεχασει.....που να σε τραβηξει εστω και λιγο απο τα διχτυα και να νιωσεις ζωντανος......Θες να ξεσπασεις...να φωναξεις...να σπασεις....να φυσηξεις.....ολα μοιαζουν τοσο μαυρα.....και ομως εσυ φυλακισμενος στο κελι των αισθηματων σου.Δεν θελω ομως να πονας και εσυ το ιδιο.....γιατι ξερω παρα πολυ καλα οτι ειναι θανατος στην ψυχη.Ζητας βοηθεια.....εισαι κουρελι.....θες να φτυνεις τον εαυτο σου.....δεν ξερεις καν ποιο ειναι το σωστο και ποιο το λαθος.....ο ερωτας μαζι με αγαπη ισουται με θανατο.δεν εχω δυναμη ουτε να κλαψω πλεον......γιατι ρε γαμωτο να ειναι τοσο αδικη η ζωη μαζι μας.....γιατι να μην υπαρχει κατι ανωτερο που να μας βοηθα σταυτο που θελουμε οσο τιποτα στο κοσμο.μπασταρδη......μονο εκει που δεν θελουμε και δεν περιμενουμε μας βοηθα......δεν μαρεσει ομως αυτη η ζωη.....τη σιχαινομαι.το τασακι δεν φαινεται πλεον απ΄τα τσιγαρα.......σκοτωνομαι μερα με τη μερα......ζαλιζεται το εγκεφαλος....μπλοκαρει και απο ενα σημειο και αργοτερα δεν λειτουργει.....χαλαει και τρελαινεσαι.....γινεσαι παραλογος παρακαλωντας για αγαπη.Σαγαπαω ρε γαμωτο.....μονο αυτη η λεξη υπαρχει μεσα πλεον με τη φωτογραφια σου.Αδικη Αδικη Αδικη Αδικη Αδικη!!!!!!!!!!!!! Αδικη ζωη.Και αυτο που με ποναει περισσοτερο απο ολα ειναι οτι ποτε δε θα σε εχω........Δεν υπαρχουν αλλα λογια....μονο συναισθημα και πονος.....τελος.

Το μυστικό

Παρατα τα ολα!!!! ακους????παρατα τα και κανε αυτο που γουσταρεις χωρις φοβους και αναστολες.....χωρις να υπολογιζεις τις συνεπειες και τους τροπους......χωρις να νιωθεις!!!!!ζησε το ονειρο σου......τι ειμαστε?ενας αριθμος στους χιλιαδες που εχουν περασει σαυτη την αριθμομηχανη που λεγετε ζωη......γιατι καθομαστε και το σκεφτομαστε?αν υπαρχει η πραγματικη θεληση μας τοτε μονο θα οδηγησουμε απο μονοι τον εαυτο μας στο ονειρο και συνεπως στην ευτυχια του καθενος......γιατι ο παραδεισος για τον καθενα βρισκεται μεσα του....μονο ο εαυτος μας ξερει το μυστικο της πραγματικης ευτυχιας....κανενας αλλος παπαροφιλοσοφος....γιατι χανουμε καθε στιγμη αφηνοντας την να περασει απο διπλα μας χωρις να την γραπωσουμε οσο ποιο δυνατα μπορουμε.....ολοι με ολους τους τροπους υποστηριζουμε οτι η ζωη ειναι μικρη και δεν πρεπει να την σπαταλαμε σε δυστροπιες......συμφωνω αλλα δεν το βλεπω.....και μιλαω βαζοντας και τον εαυτο μου φυσικα μεσα.ο πραγματικος πλουτος ειναι τα συναισθηματα που υπαρχουν σολους μας....μονο αυτα κουβαλουν ολη την δυναμη και την ενεργεια που χρειαζεται και σε συνεργασια με μικρες δοσεις λογικης........ξεπερναμε το αξεπεραστο.....γινομαστε κυριαρχοι πρωτα του εαυτου μας....και υστερα ολακερου του κοσμου.μα τα χουμε ολα....ειμαστε ΤΟ ανωτερο απο ολα τα οντα......και καθομαστε ετσι απλα και κοιταζουμε?????γιατι.....ολα απο μας δημιουργηθηκαν....δεν το βλεπετε....αν δεν υπηρχαμε εμεις δεν θα υπηρχαν και αυτα.εμεις ειμαστε το number 1.....παρτε το χαμπαρι.και ξυπνηστε! ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ αυτη ειναι η λεξη τιμονι που θα οδηγησει το αμαξι της ευτυχιας....αν το χεις αυτο το τιμονι.....μην φοβασε τπτ......θα κερδισεις τη φορμουλα...... ;-) μαγνητιστε το καλο και κλωτσηστε το κακο.....μονο ετσι θα νικησετε το ματσ.ειστε ετοιμοι? μονο αν ζησεις κυνηγωντας το ονειρο σου θα ζησεις και ευτυχισμενος.....λοιπον,να μην πολυλογω.....3.......2.........1........ΠΑΜΕ! ;-D

Λιγα λεπτα για την πατριδα...

Αχ,αυτη η πατριδα.Ειναι σαν παραδεισος στη ψυχη.Σε κανενα μερος της γης δεν νιωθεις περισσοτερο ασφαλης αλλα και ελευθερος.Σε κανενα μερος δεν νιωθεις αυτο το δεος και την συγκινηση να σου δονει τα οστα.Στη θεα της ολοι μας σκεφτομαστε και νοσταλγουμε.Ολους μας πονα πραγματικα η απουσια της....γιατι μονο οταν τη χασουμε νιωθουμε μονοι.....Σε οσους αυτα που γραφω ακουγονται αστεια......πιστεψτε με και εγω πριν λιγα χρονια ετσι θα αντιδρουσα....αλλα......τωρα ειναι διαφορετικα τα πραγματα γιατι απομακρυνθηκα......και πονεσα.Τι ποιο ομορφο να γυρνας στα σοκακια και να νιωθεις την ενεργια απο τα πλακακια να αναπηδα στη καρδια,στο μυαλο,στα ζωη σου?Περπαταω στο ποταμι της και συγκινουμε με τη μουσικη του νερου που κυλαει ακουγοντας συναμα το θροισμα των φυλλων.Και τα τρια βουνα που την περιτριγυριζουν στεκονται σαν τους τρεις σωματοφυλακες.......αγερωχους και δυνατους,ετοιμους να πολεμησουν για χαρη της.Θελω τοσο πολυ να την ζωγραφισω......ωρες ωρες προσπαθω να τη ρουφηξω ολοκληρη βαριανασαινοντας.Συλλεγω καρτ ποσταλ,βγαζω φωτογραφιες,σκιτσαρω και ανατριχιαζω.Καμια δεν φτουραει μπροστα σου,καμια δεν ειναι ανταξια σου.Τη ψαχνουμε ολοι μας....και οταν την γευτουμε νιωθουμε ενα γλυκο μεθυσι να μας περιτριγυριζει.Αναπολουμε τα παιδικα μας χρονια και ενα γλυκο δακρυ κυλλαει στο μαγουλο σαν τη μαστιχα στο χιωτικο δεντρο.Περπατωντας,λοιπον στα πλακοστρωτα μερη σου με τα ακουστικα στα δυο μου αυτια ζω ενα δευτερο ονειρο.....μια παραλληλη ζωη,μια φαντασια.Χθες,ανεβηκα σε ενα απο τα βουνα σου....και θαμπωθηκα απο την τοση ομορφια σου.(εκανα και ριμα ;-) )Για να μην τα πολυλογω.....σαν τη πατριδα σου καλυτερο φιλο δεν θα βρεις.και αν σε απογοητευουν ορισμενοι παραγοντες σαυτην...μην δινεις σημασια και ζησε το ονειρο......οσο για μενα ενα τελευταιο εχω να πω: ΦΛΩΡΙΝΑΡΑ....ΣΑΓΑΠΩ!

p.s. Αντε και ΚΑλη Χρονια να χουμε!

Το παραμυθι ενος μαρτυρα....

Μια φορα και εναν καιρο ηταν ενα μαξιλαρι ο Φιφης που ενιωθε τοσο μονος σαυτο τον κοσμο.Δεν ηταν ομως μονος.Ειχε και μια φιλη,τη Μαρια.Καθε βραδυ η Μαρια του μιλουσε,τον φιλουσε,αγκαλιαζε,αλλα και εκλαιγε μαζι του. Ειχε γινει ο αδερφος που ποτε δεν ειχε.Και τον αγαπουσε τοσο πολυ που θα τρελαινοταν αν το εχανε ποτε της.Ποσα μπορει να εχει δει και ακουσει αυτος ο Φιφης?Πραγματικα ειναι κριμα γιατι και αυτος θελει να ξεσπασει και δεν μπορει.γιατι δεν ξερει να μιλαει.Παιρνει ομως δυναμη απο τις χαρουμενες μερες της Μαριας και συνεχιζει.Ομως αυτος σε ποιον θα ξεσπασει?Ακομη και τα ονειρα της ζει μαζι της.Να,μια μερα.....νυχτα μαλλον,ειδε μαζι της οτι πολεμουσαν 5 τεραστιους Μωβ Πειρατες με οπλα τις μπανανοφλουδες.χεχε.Τωρα θα αναρωτιεστε ποσο χρονων ειναι η Μαρια και βλεπει τετοια ονειρα στον υπνο της?18......ε και?Η καθε ψυχη θελει να ζει το παραμυθι της.Γιατι, για παραμυθι προκειται.....Ας συνεχισω.....οι μερες λοιπον, κυλουσαν νωχελικά για τους δυο φιλους.Και κυλουν ακομα......Τον επαιρνε μαζι της οπου πηγαινε.απο τα παιδικα της χρονια μεχρι και τωρα.Μια μερα του ειχε ζωγραφισει μια καρδια πανω του.....ετσι,για να δειξει την αγαπη της.η συνεχεια?Θα σας απογοητευσω.Γιατι?Γιατι ουτε και γω δεν τη ξερω. πρωτη φορα διαβαζετε παραμυθι χωρις τελος?ε,τι να κανουμε ετσι ειμαι εγω!Περιεργη......Πως θα μαθουμε τη συνεχεια?θα σας τη πω οταν το ζησω! ;-).Τα λεμε! ;D

Νότες....

Ακούς μουσικη?οχι????οχι????δεν ξερεις τι χανεις.τι να σου πω.απορω πως υπαρχεις.μα καλα πως ξεσπας?δεν υπαρχει ποιο ομορφο φαινομενο απο τη μελωδια.η μουσικη ειναι ο αερας που εισπνεουμε....ειναι κατι σαν ενα πνευμα που αν μας στοιχιωσει ειμαστε διαφορετικοι.ποιο ελευθεροι.ενα πολυ ομορφο πνευμα ομως.δεν υπαρχει ανθρωπος σαυτο το πλανητη που δεν νιωθει στο ακουσμα ενος τραγουδιου ή και μιας απλης μουσικης με νοτες.γιατι το πενταγραμμο μοιαζει σαν μια παρελαση οπου οι νοτες ειναι οι μαθητες και οι γραμμες οι σειρες.οι μαθητες κινουνται ρυθμικα στις σειρες και υπακουουν σαυτες.Γενικοτερα αναλογα με το τραγουδι που ακους αναλογα συναισθηματα δημιουργουνται.Υμνος=περηφανια. Ψαλμωδια=δεος. Συνθημα=φανατισμος.Καψουροτραγουδο=πονος.για ολα υπαρχει κατι.Σου θυμίζει αλλα και σε ξεχναει συγχρονως.Σε χτυπαει αλλα και σε χαιδευει.Σε βριζει αλλα και σου τραγουδα.Δεν υπαρχει κατι περισσοτερο μαγικο, ποιο δυσκολο,ποιο μεγαλο.Μεσα απο ενα στιχο μπορουμε να δειξουμε συναισθημα.χωρις ομως τη καταλληλη μελωδια ειναι απλα μια ρηχη προταση.Ο βελτιστος ηχος(=μουσική) ειναι που το απογειωνει και το θεοποιοει.Ζουμε γιαυτο το λογο.Για ποιο λογο?Για να ακουγόμαστε.Ο καθενας μας θελει να υπαρχει.Ειναι σαν ενα παραμυθι χωρις συνορα και τελος.Σε μαγευει,ταξιδευει,αλλα και σε τρελαινει.Πολλες φορες σιωπουμε για να την ακουσουμε.σσσσς.......ακου,λεμε.ετσι της δινουμε την αξια που της αναλογει.της δηλωνουμε τον σεβασμο μας.Γιαυτο υπαρχουν τοσα πολλα ειδη της.γιατι υπαρχουν πολλα αντιστοιχα ειδη ανθρωπων.ενα για καθε γουστο.για καθε ιδιοσυγκρασια,για καθε ψυχη.Και μεσω αυτης πολλες φορες προβαινουμε σε ενεργιες που δεν μπορουσαμε με λογια γιατι θα τις ισοπεδωναμε.ερωτας,αγαπη,μισος,πονος,στεναχωρια,χαρα,ευτυχια,ζωη.....και τοσα πολλα αλλα συναισθηματα μπορουν να χωρεσουν σε μια μονο μελωδια.που τι ειναι?μια παρελαση νοτων,οπως προανεφερα.Λοιπον επειδη αρχιζω και το κουραζω......θα κλεισω με κατι τελευταιο. Μουσικη=Ζωη.think about it ;D τελος........
p.s. enjoy this. :D

Αμφιλεγόμενο...

Φώς.Επιτραπέζιο.Στρατιώτης.Αν τα περιπλέξεις γινονται εμεις.Πώς?.....Ο ηλιος ειναι το φως.η γη το επιτραπεζιο.και εμεις οι στατιωτες(=πιονια) που κινουμαστε συμφωνα με ορισμενους τυπικους αλλα και ατυπους κανονες γυρω απο ενα οριοθετημενο συστημα.ομως το ερωτημα που καιει ειναι......ποιος ειναι αυτος που μας κινει???ελα,μου ντε!θα φωναξει καποιος.αλλος ως ποιο επιδηξίας θα πει ο Θεός.ενας δικός του μαλλον ενω αλλος θα πει απλα δεν ξερω.ομως αυτη ειναι η σωστη απαντηση.κανεις μας δεν ξερει.Θα φανουμε τελειως ανωριμοι αν προσπαθησουμε να απαντησουμε.Και ομως παρα πολλοι με τα χρονια απαντουν.δεν τους αδικω.το βρισκω απολυτως λογικο αντιθετως.αφου μας τρωει μεσα μας.Ποιος ειναι πραγματικα Ο ελευθερος σαυτην τη γη?Και αυτος που νιωθει πραγματικα ελευθερος.....και αυτος ανηκει καπου.δεν γινεται ομως να μην ανηκεις πουθενα.ειδαλως σαπιζεις.ειδες?ειναι τελειως αμφιλεγομενο. Μη με ακους ομως.πιστεψε καπου.θα τρελαθεις αλλιως.χρειαζεσαι προστασια.και θα το κανω και γω.θα δεις. Ειμαστε τελειως ανασφαλης σαυτο το πλανητη αν δεν πιστευουμε σε κατι ανωτερο.πολυ υπαρξιακα αυτα που λεω?δεν ξερω.το μονο που ξερω ειναι οτι ειναι η ΑΛΗΘΕΙΑ.Ξερετε κατι ομως ολοι σας?πρεπει παντα να προχωραμε ευθεια.χωρις στροφες και υπεκφυγες.ολο ευθεια ντουγρου!και να φροντιζουμε να μην βρεθουμε σε αδιεξοδο.ετσι μονο σωζωμαστε.trust me.βρειτε τροπους να ξεσπατε.να ξεχνιεστε.να υπαρχετε.οι τεχνες ειναι ο καλυτερος δρομος.αποψη μου.εγω αυτο κανω τουλαχιστον.εχουμε τη λογικη γεγονος που μας ‘’ξεχωριζει’’ απο τα αλλα ζωα.use it!αυτοι ειναι οι πραγματικοι τροποι.και οχι οι καταχρησεις.αυτες μονο θολωνουν.δεν διαγραφουν.και αλλο ενα.η αγαπη.δεν υπαρχει πολυτιμοτερο αγαθο σαυτη τη κωλοζωη.μη φοβαστε μονο.αγαπηστε.και θα αγαπηθείτε με οποια εννοια της τρισύλλαβης λεξης.ισχυει.στερεψα απο σκεψεις......κλεινω.

Ζωή....

Σκυθρωπες ψυχες παντου....τρεχουν,αγωνιουν,αγκωμαχουν,χλωμιαζουν.Ομως κανενας δεν εχει αναρωτηθει ποτε το γιατι.Δρομοι,αυτοκινητα,κινηση,αγχος......ολοι εισπνεουμε ενα τεραστιο συννεφο μαυρης πισας.Ο ανθρωπος συνεχως αναζητα κατι καλυτερο αδιαφοροντας για το μετριο....το λιγο,το ασημαντο.ολοι προσπαθουμε να υλοποιησουμε τους στοχους,τα ονειρα,τις φιλοδοξιες μας.....εχουμε ομως αντιληφθει ποτε ποιες πραγματικα ειναι αυτες?αλλοι λενε ειναι ενας αγωνας.,αλλοι ειναι αδικη μαζι τους,αλλοι ειναι ωραια και αλλοι πως απλα τη μισουν.Και ολοι καταληγουν στο ιδιο παρονομαστη.Στη ζωη που τους ανηκει.Ποση δυναμη ομως μπορει να χωρεσει σε τρια γραμματα? Αυτη λοιπον η μικρη λεξη μας κραταει αλλοτε ζωντανους να προχωρησουμε μπροστα και αλλοτε μας πεταει με το χειροτερο τροπο στα ταρταρα.Προσπαθω να φανω δικαιη μαζι σου....αλλα δεν με εμπνεεις...Ολοι ερχομαστε δινουμε το παρον....ειτε βαθυ ειτε περισσοτερο ευκολο και φευγουμε αφηνοντας ενα στιγμα στους επομενους.Ποιο ειναι λοιπον το τιμημα?να ειμαστε αισιοδοξοι για το αυριο αδιαφοροντας τους κινδυνους?Να αγωνιουμε για τις καρδιες μας,για τους γυρω μας,για το σπιτι,την αυλη,το σκυλο?Ουτε και γω δν ξερω τι.Θεος?Δυναμη?Εξουσια?Φιλος?...........σιωπη.το μονο που νιωθω ειναι οτι δεν ειμαστε μονοι μας εκει εξω.καποιος κατι καποτε. Υπαρχει.Χρονια με χρονια προσπαθουμε να την μορφοποιησουμε,να τη ζωγραφισουμε,να τη φανερωσουμε, να την ακουσουμε,να τη εκφρασουμε βρε αδερφε. Να την βγαλουμε απο μεσα μας.Ανηκει ομως σε εμας?η γνωμη μου.....?και φυσικα ανηκει.ειναι ολα μεσα στη παλαμη μας......απλως δεν μπορουμε να τα δουμε.’’Σφιχτην γερα και δεν θα χασεις’’ μου ειπε μια μερα ενας σημαντικος ανθρωπος......δεν γινεται να μην της δωσω σημασια.....δεν μπορω να ζω ετσι μεσα μου.την αγαπαω πολυ.και ας μας εχει κανει τοσα και τοσα......ολοι μας της ανηκουμε...ολη μας η σαρκα μυριζει σαν αυτην.Δεν μπορουμε να την πεταξουμε.αφου αυτην ειμαστε εμεις.Τι να κανουμε λοιπον......αυτο ειναι που μας βασανιζει μερα με τη νυχτα.ολα ωραια ειναι αλλα στην απαντηση ολοι σιωπουμε.Αγαπη,ερωτας,οικογενεια,ευτυχια,ελευθερια,.ολα ειναι ομορφα.....ομως?μισος,πολεμος,διχονοια,ψεμα,πονος,αυτοκτονια,θανατος.και αυτα υπαρχουν και  δεν ειναι ομορφα καθολου.ολα μα ολα ομως σου ανηκουν.δεν μπορεις να τα κανεις οπως θελουμε.ετσι ησουν και θα εισαι.δεν μπορεις να αλλαξεις.και ΕΜΕΙΣ????εμειιιιςςς???ειμεις απλα σκυβουμε το κεφαλι και σιωπουμε στη θεα σου.οι καρδιες μας πολλες φορες σου αντιστεκονται.αλλα.......αλλα....αλλα.....ενα αιωνιο σου αλλα μας περιφρουρει.το μονο που θελω και θελουμε ειναι να μας αγαπησεις και εσυ.και εμεις εδω σαν βραχια να σε στηριζουμε.να πολεμαμε για εσενα μεσα μας.Ζωη μην ανησυχεις....ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙΣ.